Maar liefst 20.000 jongeren lopen jaarlijks gehoorschade op als gevolg van uitgaan. Weliswaar kunnen onze oren heel wat verdragen, maar haarcellen in het binnenoor die geknakt zijn door harde muziek, herstellen zich nooit meer. Gevolg? Een permanente oorsuis bijvoorbeeld.
Herman ten Berge is directeur van de Nationale Hoorstichting en maakt zich grote zorgen om al dat lawaai in kroegen, discotheken en op festivals. “Hoewel het bewustzijn over de schadelijkheid van harde muziek wel aan het toenemen is, merk je dat veel jongeren nog steeds zoiets hebben van: dat zijn zorgen voor later, dan zullen ze wel iets uitgevonden hebben. Nou, voor de eerstvolgende generaties zijn er op wetenschappelijk gebied geen doorbraken te verwachten. Gehoorschade, daar moet je dus mee leren leven voor altijd.”
Maar wanneer is het nou te hard? Neem nu bijvoorbeeld een iPod. Volgens deskundigen zit je in de gevarenzone als de buurman in de trein jouw muzieklijstje feilloos kan volgen. Zachter doen dus. “Het verneukeratieve is dat slechter gaan horen meestal een heel geleidelijk proces is”, zo vervolgt Ten Berge. “Het gaat om schade in het binnenoor en je hebt het vaak pas in de gaten als het al te laat is.”
Bekend fenomeen na een avondje stappen is de zogenaamde tuut in je oren. Vaak verdwijnt die suis dezelfde ochtend nog, maar wie er na drie dagen nog steeds niet van af is, mag zich echt zorgen gaan maken. “Tegelijkertijd is gehoorbeschadiging ook iets individueels. Het is net als roken. Slecht, maar de een krijgt kanker en de ander niet.” Ten Berge denkt (of misschien beter gezegd: hoopt) dat de tijd van hoe meer decibellen, hoe beter, langzaam aan het verdwijnen is. “We hebben zelf onderzoek gedaan onder publiek van grote festivals en daarvan zegt het gros dat het geluid best iets zachter mag.”
“Hoortoestellen zijn fantastische computertjes hoor, maar die kunnen niets anders doen dan het zo goed mogelijk benutten van het nog aanwezige restgehoor.”
Herman ten Berge
‘Soms voel ik zelfs steken in mijn hoofd’
Professioneel dj Don Diablo wordt inmiddels ook geconfronteerd met de gevolgen van harde housebeats. “Ik kan gewoon niet draaien met oordoppen, dat voelt als onder water zwemmen met je neus dicht. Veel collega’s doen het wel, maar ik wil de muziek echt voelen. Daarom staan mijn monitoren ook altijd vrij hard. Ja slecht, ik weet het. Maar muziek is beleving en dat moet maximaal. Toch heb ik inmiddels wel maatregelen genomen, want m’n gehoor is me veel waard natuurlijk. Zo nemen we nog maar 20 procent van de boekingen aan en als het nodig is laat ik mijn oren uitspuiten. Ook moet er genoeg ruimte zijn tussen de shows zodat mijn oren rust krijgen. Na de optredens doe ik meteen dopjes in. Als ik de zaal inga en iemand staat in je oren te schreeuwen, kan dat namelijk echt zeer doen. Soms voel ik dan zelfs steken in mijn hoofd. Waarom de muziek zo hard moet? Ja, op de een of andere manier wil ik alles om me heen uitzetten en als het ware verdrinken in de sound. Tijdens het draaien wil je geen stemmen horen. Ik weet nog dat ik eens vijf shows op één dag had. In de auto naar het laatste optreden merkte je die tuut in je oor, echt zo’n enorme hoofdpijn. Ik heb die laatste show nog wel gedraaid maar daarna rust genomen. Mijn gehoor moet nog even langer mee dan vandaag.
Bron: Metro